Waarom worden chemicaliën beschouwd als de volgende non-ferrometalen?

De laatste tijd vragen veel vrienden me: Is het nog steeds veilig om achter de chemische sector aan te gaan? Het is waar. chemicaliën have surged sharply over the past six months, with the entire sector up roughly 70% and countless stocks doubling. But the stronger the rally, the more anxious people become: afraid of buying at the top, yet also scared of missing out. As someone with 15 jaar in de materialenindustrie - die de hervorming van de aanbodzijde in 2016 heeft meegemaakt en getuige is geweest van talloze cycli - wil ik de fundamentele logica achter deze chemische rally ontleden. Mijn doel is om je te helpen één cruciale vraag te beantwoorden: Waarom zijn chemische aandelenprijzen verdubbelen, zelfs als de productprijzen gelijk blijven of dalen?

De schijnbare tegenstelling: Aandelenprijzen schieten omhoog, maar productprijzen bewegen niet

Let’s start with a striking observation. From May last year to now, the chemical sector has performed extremely well. But looking back at our lab’s purchasing records:

• PTAin januari 2026 ongeveer 5.200 yuan per ton kosten - ongeveer hetzelfde als in mei 2025.
• Natriumcarbonaatis verder verzwakt en daalde van 1.300 naar 1.200 yuan per ton.
• MDI, TDIen andere belangrijke chemicaliën blijven in de buurt van historische dieptepunten.

Worse still are corporate earnings. At an industry conference last month, a technical director from a listed chemical company told me wryly: “Our company lost 300 million yuan in Q3, but our stock rose 50%. Even I can’t explain it.” This is the market’s biggest paradox:Aandelen zijn euforisch, producten stagneren en bedrijven verliezen geld. By normal logic, this sounds like a greater-fool game. But consider this: in January 2026 alone, the chemical sector saw 120 miljard yuan netto-instroom van kapitaal. Wie kocht er? Instellingen, geen particuliere beleggers. Deze spelers storten geen echt geld in om een vallend mes te vangen. Wat zien ze dan precies?

Om vandaag te begrijpen, moet je 2016 begrijpen

Om deze rally te begrijpen, moet je eerst begrijpen wat er gebeurde in 2016. When I entered the industry in 2010, chemical plants operated under a brutal logic: “Whoever expands capacity dies, but whoever doesn’t expand dies faster.” Take one example. In 2014, we worked with a PTA producer running at only 60% capacity, yet they kept producing at a loss. Why? Because shutting down meant losing customers and market share. Everyone thought the same way, creating a vicious cycle of industry-wide losses. The 2016 hervorming aanbodzijde broke this deadlock. I know the National Bureau of Statistics figures by heart:From 2016 to 2020, the chemical industry eliminated more than 30% van verouderde capaciteitMaar nog belangrijker: nieuwe capaciteitsuitbreiding werd effectief beperkt. Starting in 2017, I led environmental impact assessment (EIA) applications for several new projects. I personally experienced how difficult approval became: layers of checks for environmental protection, safety, and energy consumption. A small project often took two years to approve — let alone large-scale facilities. Then, from 2022 to 2025, the chemical industry suffered consecutive years of losses. The result?Er is vrijwel geen grote nieuwe capaciteit gepland voor 2026-2027. Wat betekent dit?De bevoorrading van de hele chemische industrie is voor de komende jaren op slot gezet.

Waarom gaan verwachtingen vóór de werkelijkheid?

You might ask: I get that supply is constrained, but demand is still weak. Why are stocks rising first? Let me share a story. In 2016, shortly after I joined my current company, I led a technical upgrade on an old plant. A neighboring chemical factory had closed, and its equipment was being scrapped and sold as scrap metal. My boss at the time — a 30-year industry veteran — looked out the window and said something I still remember: “When prices rise later, we’ll be the ones calling the shots.” I didn’t fully understand it then. Now I know he was right. When only a few major players remain on the supply side, de prijsmacht verschuift volledigDe oude logica was: Als jij je prijzen niet verlaagt, doet iemand anders het wel.De nieuwe logica is: Als je de prijzen verhoogt, zullen anderen volgen.This isn’t monopoly; it’s a natural evolution of market structure. Smart money doesn’t wait for prices to rise before buying.Het koopt wanneer het de onvermijdelijkheid van een prijsstijging ziet. Daarom verwachtingen gaan vooraf aan de werkelijkheid. Take soda ash as a real-world example. At 1,200 yuan per ton, it’s clearly at a low level. But think about this:If supply is locked, even a bescheiden herstel van de vraag could trigger a sharp price jump. Chemicals have a U-shaped cost curve. The cost of marginal capacity is extremely high. Once demand picks up, prices can jump sharply above marginal cost. Instellingen zetten in op die "ene keer".

Het huidige ritme lezen

Nu denk je misschien dat ik blindelings bullish ben. Dat ben ik niet. Logica op lange termijn en prijsactie op korte termijn zijn twee verschillende dingen. In my experience, cyclical sectors like chemicals never move straight up. They advance two steps, retreat one — sometimes even one up, two down. Why? When expectations become too unanimous, some investors rush in early, while others take profits. I saw a similar script in 2017. After supply-side reform was announced, optimism exploded and stocks surged. Then the 2018 trade war crushed demand expectations, and prices gave back most of their gains. But by 2019–2020, companies with real cost advantages and technical barriers hit new highs. Here’s my current approach:

• I zal niet achtervolgenVoorraden die verdubbeld zijn maar nog steeds met verlies draaien.
• In plaats daarvan richt ik me op segmenten waar de capaciteit volledig is vrijgemaakt, met geen nieuw aanbod in de komende twee jaar, en waar spelers kosten- of technische moats hebben.

Voorbeelden zijn:

• MDI: Slechts een handvol wereldwijde producenten, bijna geen nieuwe capaciteit - enorme opwaartse kracht als de vraag zich herstelt.
• Bepaalde fijnchemicaliën: Kleinere marktkapitalisaties maar hoge technische barrières die nieuwe concurrenten buiten de deur houden.

Een tot nadenken stemmende hypothese

Finally, I’d like to propose a potentially bold hypothesis. Viewing this rally only as a “cyclical reversal from locked supply + recovering demand” may be too simplistic. Zou het waarderingskader van de chemische industrie een volledige herstructurering kunnen ondergaan? In het verleden, chemicaliën Maar in de toekomst, als het aanbod op lange termijn beperkt blijft, zullen toonaangevende bedrijven een veel kleinere winstvolatiliteit, een stabielere kasstroom en een sterkere dividendcapaciteit zien. Zullen het nog steeds cyclische aandelen zijn?Or could they gradually shift toward a valuation logic closer to utilities or consumer staples? I’ve already started allocating part of my holdings based on this view. Of course, this is only a hypothesis — time will tell if it proves correct.

Related product references: For formulation review or sourcing comparison, see CHLUMIAO HO-17/17EH en CHLUMIAO HS-502/503/504/603/605/608/101.